KULAKLARI SONRA KESİN

Doktor geliyordu, "Arkadaşlar lütfen ben gittikten sonra kesin kulakları" diyordu. Kestik siz de ama "anahtarlık yapayım saklayayım" demedik. Onlar da bizim askerlerin pipisini kesmişlerdi ama öyle deme. Bak mesela buna öldürdükten sonra şiddet uyguladık. (Ölmaş bir PKK'lının fotoğrafını gösteriyor albümünde) Ayaklarından bağlamıştık, sarkıttık yukarıdan aşağı.

SİPERİ CANIMIZ İÇİN TERKETTİK

Sonra silahlı tacizler başladı. Telsizden anons geçiyorlar: "Sizin tarafa doğru geliyorlar" Biz iki kişiyiz orada, 20 yaşına daha yeni girmişiz. Oradan şallı şalvarlı geliyorlar. İki kişi 20 kişiye kahramanlık yapacak durumun yok. Can tatlı. Siperde kim duracak? Siper hedef. O kadar kafamız çalışıyor. Siperi terkettik, siperin yan tarafı bataklıktı. Yattık suya boynumuza kadar. Geçtiler kalktık. Taciz ateşiydi zaten baskın değildi.

PKK'NIN TAHLİYE ETTİĞİ JandARMA KARAKOLUNU GERİ ALDIK

Kimsenin yapamadığını yaptık, istikrar sağlardık bölgede. Mesela Kolludere diye bir yer var. Orada PKK 300-400 kişilik Jandarma karakolunu tahliye etmiş, örgüt bayrağı çekmiş. Kurtarılmış bölge ilan etmiş orayı. Biz duyduk şok olduk. O derece gelişmiş olaylar. İlk o bölge kurtarıldı bizim dönemimizde. Yüklü bir çıkarma yapıldı oraya.

DIŞKILARI YEDİKLERE YERE YAPIYORLARDI

Bana senin hemşehrin var Trabzonlu, terhis oluyormuş, JİTEM binasında. Onun yerine yerleşirsen operasyona çıkmazsın, rahat olursun" dediler. Benim de beklentim yok ama "Gideyim tanışayım" dedim. Gidiyorsun yerin altında tutuklular var. İçerisi bir pislik kokuyor, rögar yanından geçersin ya, öyle. Yemişler yapmışlar, yediklerini hücrelere yapıyorlar dışkılarını. JİTEM'ciler orada. Bir şiddet var içerde, bir şiddet var, böyle bir şey yok yani.
Kaynak:internethaber

Bu sözler, terörle mücadelenin en zorlu en karanlık yıllarında Güneydoğu'da askerlik yapmış Trabzonlu Ali Altay'a ait. Yaşadıklarını Taraf gazetesinden Tuğba Tekerek'e anlatan Altay'ın sözleri bölge gerçeğini tüm çıplaklığıyla özetliyor.

MERDİVENLERDEN AŞAĞI YUVARLIYORDUK

"Bingöl'de adamları teslim alıp JİTEM'e getirdik. 100-150 basamak var aşağı doğru. Adamlara ilk başta tek tek merdivenleri indiriyorduk. Sonra el ve ayaklarını bağlayıp yuvarlamaya başladık. Gözaltında şidddetin sınırı yoktu. Köylerin yakılmasına karşıydık. Ama yakıp yıkıyorduk. İnsanın psikolojisi bozuluyordu."

MASA DEĞİL TABUT ÇAKIYORUZ

Her gün bir olay vardı. Düşünün meslek soruyorlar: Marangoz var mı? Masa yapmak için değil tabut için. Üstünde yaşamadıktan sonra vatan neye yarar? Mayına basan arkadaşımın parçalanmış bedeni her gece kabuslarıma giriyordu."