Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz kendi konumunu, Ebû Musa el-Eşarî (R.A.) den rivayete göre şöyle buyurmuşlardır: "Benim misalim ve beni kendisiyle size ALLAH Teâlâ'nın peygamber gönderdiği şeyin misali, ancak şu adamın benzeri gibidir ki, o kavmine geldi de:

- Ey kavmim! Ben şurada iki gözümle ordu gördüm. Onlar beni soydular.. Ben kaçtım, şimdi haber veriyorum. Görüyorsunuz, ben çıplak bir uyarıcıyım, sizi yarının musibetinden korkutuyorum. Hemen kurtulmaya, hemen kaçmaya bakınız! der. Bu haber üzerine kavminden bir taife ona itaat eder de bütün gece vakar ve haysiyetle yürümüş ve kaçıp kurtulmuşlardır. Kavminden bir kısmı da onu yalanlamışlar da yerlerinde kalmışlardır. Bunun üzerine sabahleyin ansızın asker onları basıp helak etmiş ve köklerini kazımıştır. İşte bu, bana itaat eden ve benim getirdiğime uyan kimse ile bana asi olan ve benim getirmiş olduğum hakkı yalanlayan kimsenin misalidir." (Buhari, İ'tisam: 2, Müslim. Fezail:16)

O halde yapılması gereken, Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizin uyarısına kulak vermek ve O'nu takip etmektir.

Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bizim mutluluğumuz, selâmetimiz, kurtuluşumuz için ne gerekiyorsa hepsini anlatmış, söylemiş, açıkça bildirmiştir. Kuru kuruya Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimize iman ettim demekle iş bitmez. O'nun haber verdiklerini yeterince öğrenmek, öğrendiklerimizi hayatımıza tatbik etmek, uygulamak gerekir. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize neler emretmiştir, neleri yasaklamıştır, nasıl öğütler vermiştir? Bunlardan birkaçını burada yazmak istiyorum:

1- Gerçek, tasdikî bir imana sahip olmamızı istemiştir. İnançla ilgili bilgimizin, kültürümüzün Kur'ân-ı Kerim'e, Sünnete, Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizin râşid haleflerine ve halifelerine uygun olması gerekir. İnanç konusundaki yanlışlıklar sapıklıktır. İnanç konusunda büyük din imamlarına tâbi ve bağlı olmamız gerekir.

2- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz, imandan sonra beş vakit namazı emr etmiştir. Bunu da eda etmemiz, dosdoğru kılmamız gerekmektedir.

3- O bize cemaati, birliği, bizden olan emir sahibine itaat etmeyi emr etmiştir. Hz. Muaviye (R.A.) den rivayete göre Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz: "Yaşadığı zamandaki imama biat etmeden ölen kimse sanki cahiliyye ölümü ile ölmüş olur..." (A.b.Hanbel, 4/96, No:16434. Taberani, el-Mu'cemu'l-Kebir, 19/388, No:909) buyurmuştur.

4- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize nefs-i emmâremizle yani kötülükle çok emreden benliğimizle cihad yapmayı emretmiştir.

5- Yine bize saldırgan küffar ile cihad etmeyi emretmiştir.

6- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize iyi ahlâklı, erdemli, faziletli, yüksek karakterli olmayı emretmiştir. Kötü ahlâktan, huylardan, alışkanlıklardan kaçınmayı emr etmiştir.

7- ALLAH'ın Resûlü bize gururlu, kibirli olmayı yasaklamış, mütevâzi, alçakgönüllü olmayı emir ve tavsiye etmiştir.

8- O bize lüksü, israfı, saçıp savurmayı, gayrımüslimler gibi yaşamayı yasaklamış; kanaatli olmayı, ihtiyacımızdan fazla tüketmemeyi emir ve tavsiye etmiştir.

9- O bize din düşmanlarını, küffarı dost ve veli edinmemeye dair ilâhî ayetler getirmiş ve bu konuda bizi uyarmıştır.

10- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize iyiliği, cömertliği, misafirperverliği, yardımlaşmayı, paylaşmayı emretmiş, Adiyy b. Hatim (R.A.)den rivayete göre: "Yarım hurma ile olsun kendinizi Cehennem ateşinden korumaya bakınız" (Buhari, Zekat: 8, No: 1347, 2/512) buyurmuştur. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz cömertliği, keremi övmüş, cimriliği yermiştir.

11- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize, hayat tarzı bakımından çok güzel bir örnek ve model olmuştur.

12- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bize dil afetlerinden korunmamızı, ya hayırlı sözler söylememizi yahut susmamızı emretmiş; bizleri gevezelik, zevzeklik, gıybet, yalan, iftira, nemime yani lâf ve söz taşımak, fitne ve fesada, nifak ve şikaka yol açacak konuşmalardan kaçınmamızı kesinlikle tembih etmiştir.