Bu gün 29 Ağustos 2006 salı benden başka,
Kimsenin hatırlamadığı doğum günüm.
Geriye dönüp baktığımda yanımda olması,
Gerekenlerden kimsenin bulunmadığını gördüm.
Nerelerdesin Sevda Çiçeğim. Çiçeklerden,
Sevdalar yapıp ayaklarına serdim. Çiğnedin gittin.

Öğretmen seni hiç saymıyorum. Sen zaten,
Yoktun. Varlığın dahi yokluğunu oynuyordu.
Tek perdelik bir oyundu sahneye konulan.
Bütün roller senindi. Sendin hayatının rolünü oynayan.

Ya sen MEKTEPLİM ilk defa kalbime hükmettim.
İşte dedim; Bu kadar uzun yaşamımın tek,
Çakışan kilometre taşı. Huyun huyum,
Suyum suyun olduğu gibi, sevdiklerimi bir,
kalemde silerken, bir kalemde silinen oldum.

Erkekler ağlamaz derler. Doğru da derler, sen
Gözyaşı gölü nedir bilir misin? Dünyanın,
En büyük ve en derin gölleri onun yanında,
Bir yağımlık su birikintisi gibi kalır.

Erkekler ağlamaz derler. Doğruda derler
Erkekler gözyaşlarını içine akıtırlar. Ve bir gün,
MEKTEPLİM kendi gözyaşlarında boğulurlar da
Kimsenin ruhu duymaz. Boğulurken,
Kollar gökyüzüne açılır. Şükredilir.
Ben ölsem de ne önemi var. Bana bu hayatı,
Bağışlayan güç yollarımızıda birleştirdi,
Veren de o seni benden uzaklaştıran da o.
ŞİKAYETİM kendimedir.