Babam yirmi gündür yolun gözlerim,
Herkese batar oldu sözlerim,
Artık tutmuyor naçar dizlerim,
Sen yoksan ben bu dünyayı neylerim.

Babam güneşim senle battı doğmuyor,
Gecelerim, gecelerim sabah olmuyor,
İnan babam senin yerin hiç dolmuyor,
Senle giden neşem geri gelmiyor.

Derdinden anam hasta yatıyor,
Bizim bacada baykuş ötüyor,
Ne çiçek açıyor ne ot bitiyor,
Babam acın herkese yetiyor.

Düşman yollar aldılar seni,
Hem divane oldum hem deli,
Çok erken esti ayrılık yeli,
Büyük derde düşürdü bu acı beni.

Kapımızın önü mezara bakar,
Babam acın yüreğimi yakar,
Elbiselerin miskibi kokar,
Ah bu kazalar ne ocaklar yıkar.

Babam ne çokmuş meger sevenin,
Dünyaya açık gitti o güzel gözlerin,
Hiç yakışmamıştı beyaz kefenin,
Sap sarı olmuştU o güzel yüzlerin.

Dünyada bıraktın bizleri yetim,
Ben şimdi kime baba derim,
Ne yapsamda hiç dolmuyor yerin,
Zalim yollar babamı geri verin.

Anam ağlıyor aslanım diye,
Babam ölmediysen bu feryat niye,
Kefenin yerine elbise yokmuydu giye,
Döngel babam döngel evine.

Toplanmışlar bütün komşularım,
Ağıtlar yakıyorlar benim bacılarım,
Kapkara olmuş yiğit gardaşlarım,
Yanar ağlarım, döner ağlarım.

Babam ölürken yavruna ettin mi vasiyet?
Gördünmü o kazada bir çok eziyet?
Olurmuydu birden ölüme böyle niyet?
Sabret deli gönül sende sabret.

İçimize bıraktın bir büyük acı,
Yokmuş bu derdin hiç bir ilacı,
Hem gardaş yanıyor hemde bacı,
Kime bıraktın bu garip yavrularını.

Babam acın yüreğimi dağladı,
Düşman sevindi dostlar ağladı,
Zalim felek gözün bağladı,
Olmadı babam, bu gidiş olmadı.

İçtiğim zehir yediğim haram,
Artık kapanmaz benim yaram,
Ben senin yerinede yanarım anam,
Yeter ki sen hep başımızda dolan.