Bir garip çocuktur benim yarattığım ben,
Saçlarında fısıldayan rüzgarlar
Omuzlarında köhne sokakların yükü..
Kelimeler birbiri ardına dizilse yine de söz geçiremez küçüğe,
Kolundan tutsalar sorgulasalar bile gecelerce
Tek kelime etmeden izler soğuk duvarları badem, siyahi gözleri
Bir sadık çocuktur benim yarattığım ben.

Bir garip çocuktur benim yarattığım ben,
Umursamazlığı karakterine sığdıramayan,
Umutlarını arkasında tutamayan,.
Kilitler vurulsa bile gül kokulu dudaklarına sır vermez küçüğüm,
Vursalar, itseler kaksalar bile saatlerce,
Susup gözler zalimliğin penceresinden kararmış sokakları
Bir sırdaş çocuktur benim yarattığım ben..

Bir garip çocuktur benim yarattığım ben,
İşli cebinde eceline yol açan uzun ince kanseri,
Birini yakıp birini söndürür korku kaplayınca bedenini,
Hakaretler etseler sıksalar bile tertemiz boynunu ihanet etmez küçük,
Kalbinde ki bin bıçağa yandaş ekleseler nicelerce
Sımsıkı kapatır minyon ağzını mırıldanır şarkıları
Bir sakin çocuktur benim yarattığım ben..

Bir garip çocuktur benim yarattığım ben,
Ellerinden tutmadan yürümeyi öğrenenlerden,
Kurmadan fişek olup doğru hedefe patlayıverenlerden,
Saçlarını yolsalar kan dolsa kemikli çenesi bildiğini söylemez küçücük,
Işıksız odalara tıksalar kalın perdeler örtseler yüzlerce
Tanımaz kimseyi olduğu yerden açıklığa tükürür yanlışları,
Bir safi çocuktur benim yarattığım ben..

Dikenli yollarda yoldaş,
Serin sularda arkadaş,
Kara günlerde karındaş,
Bir sahi çocuktur benim yarattığım ben.