Vefa var sandım kandım iki tatlı söze
Ben aldandım sahte tebessümlere
Beni onursuz mu sandın? Gülerim sizlere
Dost bildiklerim vurdunuz beni yerlere.

Onurumdan taviz vermem kükrerim konuşturmam
Arımı, namusumu, kimseye ayaklar altına aldırmam
İkiyüzlü riyakârlara, pirim vermem aldırmam
Bana ters olana asla ben yalvarmam.

Doğru bildiğim neyse çekinmem söylerim
Şirin gözükmek için doğrudan nasıl vaz geçerim?
Mertlik doğru neyse onu söylemek ilkelerim
Caydıramaz beni doğru söyler dillerim.

Dillerim yaparsa bir hata, hesaba çeker bedenim
Vicdanım huzursuz olur, cezam olur dillerim
Eğmem kimseye boyun, doğru bildiğimi söylerim
Kafese sokulmuş kurt gibi, bağırır kükrerim.

Cemil dosttun hakikatte belli olur
İyi gününde herkes seninle olur
Doğruya gelince yalanlar savrulur
Ben buyum dosta, dostca davranılır.