Bir düşünce sarıyor bedenimi. Ondan mı, yanındakinden mi nefret etmeli ?
Peki ya onun benim hakkımdaki düşünceleri..? Sanırım bilmesek daha iyi! Fazla laubali…
Hepsinin içinden kala kala ona mı kaldın kalbim! Diyorum ama anlatamıyorum derdimi… Biranda nedensiz susuşlarda buluyorum kendimi. Ahh..… Fazlasıyla acıtıyorsun bedenimi !

En son ne zaman ağlamıştım bir gereksiz için ? Ne zaman dökmüşüm yaşlarımı anlamsız bir serüven için! Hmm. .Hatırlayamadım şimdi.. Ne yani, o kadar eski mi ?!
Sanırım evet…
Artık geçmişimde kalmışsın sen! Tozlanmış raflarımın arasındaki sarı sayfalı kitaplar.. Bak! Seni anlatmak için ne çok tamlama kullandım! Oysaki sadece ‘gereksiz’ demem bastan sona anlatıyordu seni! dimi ? ..

Çocuksu ruhlara kaptırdım kendimi. Bilmem kaç serüvenlik bir dizi! Kaç bölüm oynandı ki? Yine de, hayatımı anlatmaya yetmezdi.. Kaç sezonluk filmler gördüm ben! Hiçbiri de sevdayı anlatmaya yetmedi, yetemedi !
Daha devam eder senaryolar yazılmaya.. Hepsinin sonu aynıdır! Klasik Türk filmi ..

Yeşilçam’dan teklif geldii… Sanırım beğenmişler hayatımla oynama fikrini ( :
Biliyor musun, eskidendi seni seviyorum’la başlayan, hayatımsın’la biten cümlelerim. Sevmiyorum işte kimseyi ! Ne seni, ne de sevdirmeye çalışan emellerini ..
Gidişlerim soğuktur, bilirsin !
Ona göre hatırlatayım dedim.. Dışarıda ayaz var, kalın giyin !

Kendine İyi Bak! Çünkü, yanında sana bakacak bir ben olmayacak !