Hayatın birkaç bilinmezliğinden biridir ayrılık... Hep kaçamak cevaplar verilir; sebebleri sorulunca da suçlamalar başlar karşılıklı. Kimse ilk zamanlar anlamaz ayrılık vaktinin aslında yeni aşkların vakti olduğunu.

Dayanılmaz bir sis çöker içimize. Yolları kapanır sanki benliğimizin. Söylenen bir kaç söz , kar yağdırır felç olan yolların üstüne, tıkanır her yol, her sokak, her mahelle. En son söylenecek sözler ilk önce çıkar iki dudağımızdan bilinmeden... Gözler buğulanır yada açılır öfkeden. Yıpranır tüm duygular, tüm heyecanlar. Yaşanmışlara lanet ederiz kendimizce. Hayatın bir maskeli balo olduğuna inanırız, herkesin melek maskeleri ile dolaştıgını görürüz sokaklarda. Ayrılık kurşunları doldurulmuş silahlar ise bellerde. Artık güvenimiz yoktur sevgiye ve aşka. O güzel duygularımız kundaklanmıştır. Sevginin sinesine hançerler saplanmıştır bir kere. Şehrin üstünü bulutlar kaplamıştır. Geceler en sadık dostumuz olmuştur. Duygularımız ve yaşadıkalımız artık rakı masalarında mezedir. Çevremizi mantık kostümleri ile gezen insanlar kaplamıştır. Artık bir daha sevmeyecegiz deriz kendimizce, efsunlu güzellikleri yitirdiğimizi sanırız.

Maskeli balo misali devam eder hayat, anlar hızla tüketilir. Herkes melek maskeleri ile dolaşır yollarda, sokaklarda. Ayrılık kurşunları ile doldurulmuş silahlar ise bellerde. Korkak eller her an tetiği çekme telaşı içerisinde. Zor kararlar cesaretin gölgesinde yetişir. cesaretin ise dalları duygu çiçekleri ile bezelidir çoğu zaman . Duyguları takip etmenin son durağıdır mutluluk, hazır yürekler için. Tarih ve ayrılık kelimesinin telaffuz edilmediği dillerde ve prangasız gönüllerde filizlenir sevgi ile aşk çiçekleri. Sevgi göze alabilmektir, aşk ise hayatın mazereti..

                                                                                                                        Prof-star